Það hefur komið sér mjög vel í gegnum tíðina.
En styrkleikar eiga það til að finna sér falleg nöfn.
Stundum hef ég sagt við sjálfan mig:
„Ég þarf bara aðeins að tryggja gæðin.“
Svo hef ég tekið verkefnið aftur til mín.
Eða bætt við vinnu sem enginn bað um.
Eða gengið lengra en samið var um vegna þess að mér fannst niðurstaðan ekki alveg nógu góð.
Gæðastýring?
Kannski.
En stundum er yfirþjónusta einfaldlega komin í vinnugalla og farin að kalla sig fagmennsku.
Það er óþægileg spurning vegna þess að fagmennska skiptir mig máli.
Ég vil skila góðri vinnu.
En hvenær hættir aukavinnan að snúast um viðskiptavininn og fer að snúast um mína eigin þörf fyrir að vera óaðfinnanlegur?
Ég held að ég sé enn að læra muninn.